Tak więc, jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe.

2 Kor. 5:17

sobota, 5 lutego 2011

Zmiana miejsca spotkań


Od niedzieli 6.02.2011. zapraszamy na spotkania kościoła w każdą niedzielę na godz. 11.00 do siedziby Lubelskiego Towarzystwa Muzycznego w Lublinie przy ul. Rynek 17, na I piętrze.

sobota, 15 stycznia 2011

2011 - rok właściwego postanowienia

Początek nowego roku to dla większości osób czas szczególny. Próbujemy podsumować miniony okres i zaplanować nadchodzący czas. Snujemy plany, marzenia, czynimy wiele postanowień. Często po tygodniu-dwóch niewiele w nich zostaje, a my w najlepszym razie – po prostu o nich zapominamy, a jeśli jesteśmy bardziej pamiętliwi – stajemy się ofiarami wyrzutów naszego własnego sumienia i zamiast pozytywnej energii doświadczamy frustracji.

Czy jest wyjście z takiego zaklętego kręgu? Czy jesteśmy skazani na niepowodzenia? A może lepiej w ogóle dać sobie spokój z marzeniami i planami? Zwłaszcza, że – nawet, gdyby nam się udało je zrealizować – nie mamy gwarancji prawdziwej satysfakcji.

W Biblii znajdujemy wiele fragmentów mówiących o tym, że snucie planów i marzeń jest jak najbardziej zgodne z Bożą wolą dla człowieka i że poważne zmiany i przełomy w życiu całych narodów możliwe były dzięki wizjonerskiej determinacji jednego człowieka, który umiał pociągnąć za sobą wielu.
Z drugiej strony musimy pamiętać, że dla człowieka należącego do Boga – najważniejsze musi być wypełnianie woli Ojca w niebie. Czy zatem te dwie rzeczywistości da się jakoś pogodzić? Snuć marzenia, realizować je i pozostawać w woli Bożej?
Odpowiedź daje król Dawid w psalmie 37:
Ps. 37:4-5
4. Rozkoszuj się Panem, A da ci, czego życzy sobie serce twoje!
5. Powierz Panu drogę swoją, Zaufaj mu, a On wszystko dobrze uczyni.

Czytając go trzeba jednak pamiętać, że to niedoskonałość tłumaczenia sugeruje, jakoby w zamian za „rozkoszowanie się” (cokolwiek to znaczy...) Nim samym Bóg miał spełniać wszystkie najskrytsze zachcianki naszych serc. Tak naprawdę werset 4 opisuje pewien proces, podczas którego w wyniku bliskiego obcowania z Panem, relacji przyjaźni pozbawionej przymusu, w sercu człowieka pojawiają się właściwe marzenia. Nie chodzi tu jednak o podstępne „zaszczepienie” nam przez Boga Jego spraw do naszych serc – to raczej wygląda jak pragnienie czynienia czegoś, co jest ważne dla najbliższej osoby i ekstremalnie korzystne, zbawcze właściwie, dla wielu innych ludzi. Kiedy – na skutek „rozkoszowania się” Panem – poznajemy myśli Jego serca, odkrywamy Jego marzenia – ze względu na ich wagę i piękno – stają się naszymi niejako automatycznie, a potem On sam współdziała z nami w ich wypełnianiu.

Co zatem z planami na 2011? Jeżeli uda nam się w tym roku zbliżyć do Pana, poznać Go lepiej, nie bać się odkrywać przed Nim swojej duszy i słuchać, co ma nam do powiedzenia – zaczniemy się Nim samym rozkoszować. A wtedy – nic nie będzie w stanie zatrzymać wypełnienia marzeń, które zrodzą się w naszych sercach.

sobota, 6 listopada 2010

Uczynki martwe czy żywe...?

Jedni mówią – nieważne, w co wierzysz, ważne, co robisz i jak żyjesz.
Inni – nieważne, co robisz, tylko wiara się liczy.
Którzy mają rację? Ani jedni ani drudzy? A może i ci i ci?

Hebr. 9:14
14. O ileż bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego ofiarował samego siebie bez skazy Bogu, oczyści sumienie nasze od martwych uczynków, abyśmy mogli służyć Bogu żywemu.
(BW)

Efez. 2:8-10
8. Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar;
9. Nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.
10. Jego bowiem dziełem jesteśmy, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, do których przeznaczył nas Bóg, abyśmy w nich chodzili.
(BW)

Jak. 2:14-26
14. Cóż to pomoże, bracia moi, jeśli ktoś mówi, że ma wiarę, a nie ma uczynków? Czy wiara może go zbawić?
15. Jeśli brat albo siostra nie mają się w co przyodziać i brakuje im powszedniego chleba,
16. A ktoś z was powiedziałby im: Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i nasyćcie, a nie dalibyście im tego, czego ciało potrzebuje, coż to pomoże?
17. Tak i wiara, jeżeli nie ma uczynków, martwa jest sama w sobie.
18. Lecz powie ktoś: Ty masz wiarę, a ja mam uczynki; pokaż mi wiarę swoją bez uczynków, a ja ci pokażę wiarę z uczynków moich.
19. Ty wierzysz, że Bóg jest jeden? Dobrze czynisz; demony również wierzą i drżą.
20. Chcesz przeto poznać, nędzny człowieku, że wiara bez uczynków jest martwa?
21. Czyż Abraham, praojciec nasz nie został usprawiedliwiony z uczynków, gdy ofiarował na ołtarzu Izaaka, syna swego?
22. Widzisz, że wiara współdziałała z uczynkami jego i że przez uczynki stała się doskonała.
23. I wypełniło się Pismo, które mówi: I uwierzył Abraham Bogu i poczytane mu to zostało ku usprawiedliwieniu, i nazwany został przyjacielem Boga.
24. Widzicie, że człowiek bywa usprawiedliwiony z uczynków, a nie jedynie z wiary.
25. W podobny sposób i Rahab, nierządnica, czyż nie z uczynków została usprawiedliwiona, gdy przyjęła posłów i wypuściła ich inną drogą?
26. Bo jak ciało bez ducha jest martwe, tak i wiara bez uczynków jest martwa.
(BW)

Jan. 14:12
12. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto wierzy we mnie, ten także dokonywać będzie uczynków, które Ja czynię, i większe nad te czynić będzie; bo Ja idę do Ojca.
(BW)

Jan. 10:37-38
37. Jeśli nie wykonuję dzieła Ojca mojego, nie wierzcie mi;
38. Jeśli zaś wykonuję, to choćbyście mi nie wierzyli, wierzcie uczynkom, abyście poznali i wiedzieli, że we mnie jest Ojciec, a Ja w Ojcu.
(BW)


Jakie uczynki zatem są “Królewskie”?
1.     uczynki miłości
2.     uczynki wiary
3.     uczynki posłuszeństwa

Bóg nas nie potrzebuje i potrzebuje w tym samym momencie.

Nie potrzebuje naszych modlitw ani uwielbienia, nie potrzebuje, żebyśmy go wachlowali i nosili za Nim teczki. Ale potrzebuje nas, żeby dosięgnąć świata, żeby zanieść, zbawienie, uzdrowienie, uwolnienie, ale nade wszystko – przyprowadzać ludzi do NIEGO SAMEGO.

Dlatego, że Bożym marzeniem nie jest mieć porządek na ziemi, ale mieć jak najwięcej swoich dzieci, które Go znają, kochają i chcą być z Nim i robić wszystko ze względu na Niego.

Mat. 25:31-46
31. A gdy przyjdzie Syn Człowieczy w chwale swojej i wszyscy aniołowie z nim, wtedy zasiądzie na tronie swej chwały.
32. I będą zgromadzone przed nim wszystkie narody, i odłączy jedne od drugich, jak pasterz odłącza owce od kozłów.
33. I ustawi owce po swojej prawicy, a kozły po lewicy.
34. Wtedy powie król tym po swojej prawicy: Pójdźcie, błogosławieni Ojca mego, odziedziczcie Królestwo, przygotowane dla was od założenia świata.
35. Albowiem łaknąłem, a daliście mi jeść, pragnąłem, a daliście mi pić, byłem przychodniem, a przyjęliście mnie,
36. Byłem nagi, a przyodzialiście mnie, byłem chory, a odwiedzaliście mnie, byłem w więzieniu, a przychodziliście do mnie.
37. Wtedy odpowiedzą mu sprawiedliwi tymi słowy: Panie! Kiedy widzieliśmy cię łaknącym, a nakarmiliśmy cię, albo pragnącym, a daliśmy ci pić?
38. A kiedy widzieliśmy cię przychodniem i przyjęliśmy cię albo nagim i przyodzialiśmy cię?
39. I kiedy widzieliśmy cię chorym albo w więzieniu, i przychodziliśmy do ciebie?
40. A król, odpowiadając, powie im: Zaprawdę powiadam wam, cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych moich braci, mnie uczyniliście.
41. Wtedy powie i tym po lewicy: Idźcie precz ode mnie, przeklęci, w ogień wieczny, zgotowany diabłu i jego aniołom.
42. Albowiem łaknąłem, a nie daliście mi jeść, pragnąłem, a nie daliście mi pić.
43. Byłem przychodniem, a nie przyjęliście mnie, nagim, a nie przyodzialiście mnie, chorym i w więzieniu i nie odwiedziliście mnie.
44. Wtedy i oni mu odpowiedzą, mówiąc: Panie! Kiedy widzieliśmy cię łaknącym albo pragnącym, albo przychodniem, albo nagim, albo chorym, albo w więzieniu i nie usłużyliśmy ci?
45. Wtedy im odpowie tymi słowy: Zaprawdę powiadam wam, czegokolwiek nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, i mnie nie uczyniliście.
46. I odejdą ci na kaźń wieczną, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego.
(BW)

Dlatego Jezus mówi:

Mat. 10:40
40. Kto was przyjmuje, mnie przyjmuje, a kto mnie przyjmuje, przyjmuje tego, który mnie posłał.
(BW)